Geschiedenis

Eind jaren zestig, begin zeventiger jaren vonden een aantal motorrijders zich en gingen meer en meer samen op pad en hielpen elkaar met sleutelen. Al snel had men de behoefte aan eigen plekje om vooral bij het sleutelen elkaar nog beter te kunnen helpen, ook het stallen van de motoren was in die tijd een moeilijke opgave Dit plekje werd gevonden bij een plaatselijke fietsenmaker, lekker handig met al het gereedschap voor handen.

Na een aantal jaren werden de banden steeds hechter en werd er besloten om tot de oprichting van een vereniging te komen en op zoek te gaan naar een echt eigen plek. De officiële oprichting van MC Genemuiden was in 1974 een feit, een eigen plek werd gevonden aan de Hasselterdijk.  De leden hebben hier met noeste arbeid, creatief hergebruiken van 2e handsmaterialen en enkel eigen middelen |rode draad in de geschiedenis van MC Genemuiden |een eigen onderkomen gebouwd. Hier had men voldoende plek om motoren te stallen, te sleutelen en zelfs een plekje om na het rijden nog even na te genieten en de dorst te lessen.

Door de groeiende vraag naar een stallingsplek werd besloten de mouwen maar weer uit te steken en een forse uitbreiding van het gebouw te doen, dit was zo eind zeventig begin tachtig. In al die jaren werd het groepje van mensen met een passie voor motorrijden een hechte vriendengroep en telde de vereniging een 15 – 20 leden.

Groot was de schrik dan ook toen midden tachtig een aantal vrienden ( midden twintigers – begin dertigers ) met in hun kielzog ook anderen zich melden als lid en vooral dat deze “nieuwe” groep het na praten en de dorst te lessen, bij sommigen was het al gauw zonder het motorrijden, erg belangrijk vonden en daarom voorstelden om een naast de bestaande stallingsruimte annex sleutelplek een clubhuis te bouwen. Na veel gesteggel en nog meer emotionele vergaderingen werd er in 1988 een 2e hands directiekeet aangeschaft en werd in ’89 in gebruik genomen als clubhuis. Het ledental groeide in die jaren als kool  naar 80 – 90. Al gauw begon men met organiseren van band optredens in het clubhuis, aangezien hier meer mensen op af kwamen dan enkel de leden, was het clubhuis op zo’n avond al snel te klein. Om dit op te vangen werd er een veranda gebouwd maar aangezien dit ’s winters en koude bedoening was werd hier al gauw een glazen pui ingezet.

De club was één al leven en er werden tal van oude tradities nieuw leven ingeblazen (Clubweekend en vast gezet in het pinksterweekend, sterrit 2e paasdag werd alleen doorgezet na afhaken andere partijen) nieuwe werden in het leven geroepen bv. Grasbaanraces tijdens Koninginnedag deze is na enkele jaren, waarvan 2 afgelastingen oprij vanwege de vele regen, roemloos ten onder gegaan. Ook het 25 jarig bestaan in 1999 werd groots gevierd, met veel motoren en bezoekers tijdens de open dag, jammer alleen dat tijdens de openavond de megatent slechts met een handvol mensen was gevuld , de afterparty in het clubhuis daar in tegen was een weergaloze. Een initiatief om ons zilveren jubileumjaar met verstandelijk- en lichamelijk beperkte mede plaatsgenoten te vieren, middels een toer rit, een grote BBQ met familieleden en een plaatselijk feestorkest is een jaarlijks terugkerend fenomeen geworden, kosten hiervan worden gedeeltelijk betaald uit de opbrengst van de jaarlijkse sterrit

Met het verstrijken der jaren was de 2e handsdirectiekeet aan groot onderhoud , beter gezegd aan vervanging, toe. Er werd besloten om over te gaan tot nieuwbouw van het clubhuis. Na jaren van vergaderen en lobbyen bij de gemeente voor een vergunning, welke steeds maar niet kwam, kregen we de ware reden te horen: de gemeente had andere plannen met ons plekje. In goed overleg met de gemeente en talloze vergaderingen een nieuwe plek gevonden; een waar moeras vol met bomen. Zoals gebruikelijk binnen de club met man/vrouw en macht aan de slag; bomen kappen meer dan een meter met grond ophogen, veel oneindig lange heipalen de grond in, een nieuw clubhuis van boomstammen ( speciaal voor ons in Polen op maat gemaakt ) opgebouwd, stallingsruimte en een aparte sleutel ruimte gerealiseerd en dit alles in een tijdspanne van ongeveer 2 jaar, met veel bloed-zweet en tranen. En ook hier toch weer veel 2e handsmaterialen gebruikt, denk bv. aan alle dakpannen waarvan een groot deel door ons zelf van het dak van een oude boerderij uit Brabant zijn afgehaald.

September 2008 hebben we een grandioze opening gehad. Op deze plek hebben we iets meer ruimte om ons heen, welke inmiddels tot 2 nieuwe evenementen heeft geleid; Hot rod rally – BSA club eind Januari  en Zijspantreffen elk 1e weekend van April.

2014, was het jaar waarin we uitgebreid stil hebben gestaan bij ons veertig jaar bestaan, met als hoogte punt een weekend in September in en rond het clubhuis met veel bevriende motorrijders, al dan niet in clubverband. Opmerkelijk was toch wel dat heel veel huidige leden veertig jaar geleden nog niet eens geboren waren, maar ook zeker dat we toen nog steeds leden, van letterlijk het eerste uur, in ons midden hadden en dat is anno nu 2016 gelukkig nog steeds het geval.

Het ledental bleef in al die jaren rond de 100 schommelen, de één haakte af anderen melden zich aan en gelukkig voor de vereniging ook veel jongeren, wat ons tot op de dag van vandaag  maakt tot een club met niet enkel en alleen chromen mannen, maar juist ook veel jongeren en daarmee ook  families met kinderen. Dit heeft tot gevolg dat er bij ons in verhouding veel zijspan combinaties rondrijden en waardoor de toekomst van de club gewaarborgd lijkt.